در بخشنامهای با موضوع نحوه اعمال نرخ صفر مالیاتی موضوع ماده ۱۳۲ قانون مالیاتهای مستقیم، نحوه برخورد مالیاتی با اشخاص حقوقی غیردولتی دارای بیش از یک واحد تولیدی یا معدنی و همچنین آثار مالیاتی عملیات تکمیلی و تبدیلی بر درآمد این اشخاص تشریح شد.
بر اساس این بخشنامه، در مواردی که یک شخص حقوقی غیردولتی دارای چند واحد تولیدی یا معدنی باشد و محصول تولیدشده در یک واحد، بهعنوان ماده اولیه یا بخشی از محصول نهایی در واحد دیگر مورد استفاده قرار گیرد، نحوه شناسایی و تفکیک درآمد و هزینههای مرتبط با هر واحد اهمیت ویژهای خواهد داشت.
در صورتی که محصول موضوع پروانه بهرهبرداری که واجد شرایط استفاده از نرخ صفر مالیاتی است، مستقیماً به فروش نرسیده و در واحد تولیدی یا معدنی دیگری مورد استفاده قرار گیرد، مأموران مالیاتی موظفاند با بررسی اسناد و مدارک و با استفاده از ظرفیت استاندارد حسابداری شماره ۲۵، نسبت به تفکیک، تسهیم و شناسایی درآمد و هزینههای مرتبط با هر واحد تولیدی اقدام کنند.
پس از تعیین بهای تمامشده و درآمد فروش محصول موضوع پروانه بهرهبرداری، بخش درآمد مربوط به فعالیت واجد شرایط، مشمول نرخ صفر مالیاتی موضوع ماده ۱۳۲ قانون مالیاتهای مستقیم خواهد بود.
این بخشنامه همچنین نحوه محاسبه مالیات در شرایطی را مشخص کرده است که محصول تولیدی یک واحد واجد شرایط نرخ صفر، پس از انجام عملیات تکمیلی یا تبدیلی مانند بستهبندی، فرآوری و سایر فعالیتهای مشابه به محصول نهایی تبدیل و سپس به فروش برسد.
در این موارد، مأموران رسیدگیکننده باید با بررسی قراردادهای مرتبط، اسناد و مدارک مثبته و همچنین تعیین ارزش بازار محصول، سهم سود ناشی از عملیات تکمیلی و تبدیلی را مشخص کنند.
بر این اساس، بخشی از سود فروش محصول نهایی که ناشی از عملیات تکمیلی و تبدیلی است، مشمول نرخ صفر مالیاتی موضوع ماده ۱۳۲ نخواهد بود و باید بهعنوان درآمد مشمول مالیات آن فعالیت تعیین شود.
در بخش دیگری از بخشنامه، بر بررسی دقیق اسناد و مدارک، قراردادهای مرتبط و واقعیت اقتصادی فعالیت مؤدی تأکید شده است تا درآمد و هزینههای مربوط به واحدهای مختلف بهدرستی شناسایی و سهم فعالیت مشمول نرخ صفر مالیاتی از سایر فعالیتها تفکیک شود.
این بخشنامه با هدف رفع ابهامات موجود درخصوص نحوه اعمال مشوق مالیاتی ماده ۱۳۲ برای اشخاص حقوقی غیردولتی دارای چند واحد تولیدی یا معدنی صادر شده است.